Szwecja mapie

Obszar zajmowany przez Szwecję jest porównywalnie nieco większy niż stan Kalifornia. Szwecja jest ograniczona od północy i północnego wschodu przez Finlandię, od wschodu przez Zatokę Botnicką, od południowego wschodu przez Morze Bałtyckie, od południowego zachodu przez cieśniny Öresund, Kattegat i Skagarrak, a od zachodu przez Norwegię, z całkowitą długością granicy wynoszącą 5,423 km (3,370 mil), z czego 3,218 km (2000 mil) to linia brzegowa, jak wspomniano na mapie Szwecji. Dwie największe szwedzkie wyspy na Morzu Bałtyckim to Gotlandia i Olandia. Stolica Szwecji, Sztokholm, położona jest na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Bałtyckiego.

Szwecja to północnoeuropejskie państwo położone na Półwyspie Skandynawskim. Znajduje się zarówno na północnej, jak i na wschodniej półkuli Ziemi. Jak widać na mapie Szwecji, graniczy ona z trzema państwami: od wschodu z Finlandią, od północy i zachodu z Norwegią, a od południowego zachodu z Danią (przez most-tunel przez cieśninę Oresund). Na wschodzie i południu graniczy z Zatoką Botnicką i Morzem Bałtyckim, a na południowym zachodzie z cieśninami Skagerrak i Kattegat. Szwecja ma wspólne granice morskie z Niemcami, Danią, Polską, Rosją, Litwą, Łotwą i Estonią. Szwecja nie posiada żadnych terytoriów zewnętrznych ani państw zależnych.

Szwecja najdłuższe odległości są następujące: 1.574 kilometry (978 mil) z północy na południe, 499 kilometrów (310 mil) ze wschodu na zachód. Jej granice lądowe: 2,205 kilometrów (1,370 mil) całkowitej długości granic; Finlandia 586 kilometrów (364 mil); Norwegia 1,619 kilometrów (1,006 mil), jak pokazano na mapie Szwecji. Wschodnie i południowe wybrzeże Szwecji leży nad Morzem Bałtyckim, które jest połączone z Morzem Północnym przez wąskie i płytkie cieśniny Kattegat i Skagerrak. Zatoka Botnicka, znajdująca się pomiędzy Szwecją a Finlandią, jest najbardziej wysuniętym na północ przedłużeniem Morza Bałtyckiego. Wszystkie te akweny uważane są za przedłużenie Oceanu Atlantyckiego.

Koło podbiegunowe to wyimaginowana linia, która okrąża kulę ziemską na około 66,5° szerokości geograficznej północnej, tak jak jest to zaznaczone na mapie Szwecji. Obszary położone na północ od koła doświadczają zjawiska znanego jako słońce o północy, czyli okresu, w którym słońce jest widoczne przez dwadzieścia cztery godziny lub dłużej. Podczas przesilenia letniego (zwykle 21 lub 22 czerwca) słońce jest widoczne na horyzoncie o północy ze wszystkich punktów wzdłuż koła podbiegunowego. W miarę posuwania się dalej na północ, pory roku słonecznego wydłużają się, tak że na biegunie północnym jest sześć miesięcy ciągłego nasłonecznienia, od równonocy wiosennej (zwykle 21 lub 22 marca) do równonocy jesiennej (zwykle 21 lub 22 września). Koło podbiegunowe służy również jako granica między strefą klimatu umiarkowanego północnego a strefą klimatu chłodnego północnego. Skrajna północ Norrland, na północ od koła podbiegunowego, zawiera region mokradeł i tundry, z dużych bagien torfowych obejmujących 40 procent ziemi.