Szwecja kolejowych mapie
Kolejowe mapie Szwecji. Szwecja kolejowych mapie (Europa Północna Europa) do druku. Szwecja kolejowych mapie (Europa Północna Europa) do pobrania. Transport kolejowy w Szwecji korzysta z sieci 13 000 km torów, 20. co do wielkości na świecie. Budowa pierwszej linii kolejowej w Szwecji rozpoczęła się w 1855 r., co widać na mapie kolejowej Szwecji. Głównym operatorem jest państwowa spółka SJ AB. Szwecja jest członkiem Międzynarodowego Związku Kolei (UIC). Kod kraju UIC dla Szwecji to 74. Monopol państwowego operatora kolejowego został do pewnego stopnia zniesiony. Główni krajowi operatorzy pociągów pasażerskich SJ AB (zwykle nazywani po prostu SJ) oraz operator transportu towarowego, Green Cargo, są w pełni własnością państwa. Prywatna firma Tågkompaniet działa w centralnej Szwecji, istnieje też kilka firm regionalnych. Systemy tramwajowe są używane w Göteborgu, Norrköping i Sztokholmie. W Sztokholmie istnieje system metra, Stockholm Metro.
Kolejowe mapie Szwecji
Łącznie: 12 821 km (w tym 3 594 km linii kolejowych będących własnością prywatną). W Szwecji istniało kiedyś sześć głównych linii kolejowych (stambanor), wszystkie były własnością państwa: Västra stambanan (zachodnia linia główna), 453 km, Sztokholm-Gothenburg przez Katrineholm-Hallsberg-Laxå-Falköping. Södra stambanan (główna linia południowa), 381 km, Malmö-Falköping przez Nässjö-Jönköping. Östra stambanan (wschodnia linia główna), 216 km, Nässjö-Katrineholm przez Mjölby-Linköping-Norrköping). Norra stambanan (główna linia północna), 484 km, Sztokholm-Ånge przez Uppsala-Avesta Krylbo, jak podano na mapie kolejowej Szwecji. Stambanan genom övre Norrland (linia główna przez górną Norrlandię), 629 km, Bräcke-Boden przez Långsele-Vännäs. Nordvästra stambanan (główna linia północno-zachodnia), 209 km, od Laxå do granicy norweskiej przez Karlstad-Kil-Charlottenberg
Zasadą było, że główne linie kolejowe były budowane przez państwo, ale wszystkie inne przez firmy prywatne, często będące własnością miast w celu wspierania ich lokalnych potrzeb. W latach 1930-1950 większość linii została wykupiona przez państwo, przez co pojęcie linii głównej stało się mniej precyzyjne. Obecnie wprowadzono zmiany w terminologii, dzięki czemu liczba linii głównych wynosi cztery. Północno-zachodnia linia główna nie jest już uważana za linię główną i została przemianowana na Värmlandsbanan, co można zobaczyć na mapie kolejowej Szwecji. Południowa linia główna pomiędzy Nässjö i Falköping jest również zdegradowana, ponieważ to, co było wschodnią linią główną (Nässjö - Katrineholm) jest teraz uważane za część linii południowej. Linia średnicowa Norrland nie jest już linią główną, lecz koleją regionalną. Wreszcie północna linia główna na południe od Ockelbo odnosi się do innej i krótszej drogi niż ta przez Avestę